Snæfellsnes - Snæfellsjökull og Kirkjufell 30. júlí 2008
Snæfellsnesið var heimsótt af okkur félögum á dögunum þar sem við klifum bæði Snæfellsjökul og Kirkjufell v. Grundarfjörð. Þetta mun nú vera í 3. skipti sem ég fer á bæði fjöllin, en veðrið var bara einfaldlega of gott til að vera heima og gera ekki neitt. Einar Valur, Addi og Gummi St. skipuðu liðið þennan daginn.
Allavega að þá er jökullinn orðinn ansi smár og á ekki mjög mikið eftir. Það sér svoldið á honum síðan ég fór á hann fyrst í ágúst 2005 og er hann orðin mun sprungnari og þær sprungur sem voru fyrir eru orðnar mun stærri. En fram kom einmitt í fjölmiðlum nokkrum dögum á eftir að það væri verið að ráðleggja fólki á að vera ekki mikið á ferðinni þarna án jöklakunnáttu og búnaðar.
Allstaðar var blússandi hiti og varla gola í lofti, en eftir jökulinn héldum við áfram yfir fjallahálsveginn niður í Ólafsvík þar sem við fengum okkur pizzu. Þar var svo heitt að það var hvorki hægt að sitja inni eða í sólinni. Þegar við vorum búnir að pína matinn í okkur og við vorum búnir að nöldra í hvorum öðrum afhverju við gátum ekki fengið þær bakaðar kaldar héldum við áfram í átt til Grundarfjarðar.
Við héldum ansi léttir á Kirkjufellið, enda ekki mikið búið að kólna, og notuðum við Einar bolina okkar sem svona "sólhatt" og svitaband. Enda vorum við alveg gjörsamlega að grillast þarna. Þetta gekk nú ágætlega hratt fyrir sig, en það voru sko aldeilis þyrstir menn sem komu niður af Kirkjufellinu þennan daginn þegar við vorum búnir af því að við tókum ekki með mikið af vatni.
Allavega að þá er kominn tími til að hætta að skrifa og birta einhver sönnunargögn:

Snæfellsjökull.

Þetta er nú svona næstum eins, en læt þetta bara flakka.

Einar virðið fyrir sér útsýnið, en það voru margar myndir teknar í þessari ferð.

Hoppað yfir sprungu m. hverfandi snjóbrú.

Sprungur útum allt þarna orðið, eða svona þannig...

Gengið er upp brekkuna. Þetta tekur alls ekki langan tíma að fara þarna upp frá veginum yfir hálsinn.

Þetta vildum við kalla jökulhlaup.

Hér erum við svo undir toppnum sjálfum sem er móbergsklettur og er mjög torkleifur þegar hann er ekki ísaður. Ég krafsaði aðeins í þetta og allt sem ég snerti losnaði.

Addi komin uppað kletti. Við vorum allir frekar sveittir eftir þetta enda held ég að hitinn þarna hafi verið um 20°c.

Þetta er nú tekið á leiðinni niður, jökullinn er smá úfinn þarna á smá svæði.

Svo var étið í Ólafsvík, við vorum ekki viss um hvort væri heitara, nýbakaða pizzan eða andrúmsloftið.

Neðst í hlíðum Kirkjufells, þessir skökku stuðlar þarna eru alveg magnaðir. Aldrei tekið eftir þeim fyrr.

Kirkjufellið er ekki erfitt fjall, en það þarf svoldið að sikksakka á milli klettahafta.

Hér er einar með bolinn í nýtingu.

Addi kemur upp, það eru 2-3 spottar þarna sem hægt er að styðja sig við þegar klifrað er upp. Þetta fjall fer stundum dáldið í lofthrædda.

Hér er Einar kominn uppá brún, en svo er langur hryggur ofaná fjallinu.

Norðurtindurinn.

Svona lítur fjallið svo út frá veginum.
kveðja,
Gummi
|